Όταν γράφω για σειρές που κυριολεκτικά σε κάνουν να ξεχνάς να ανασάνεις, πάντα θέλω να ξεκινώ, όχι υποσυνείδητα, όχι με έπαρση, αλλά με μια απλή κουβέντα από καρδιάς: αν είσαι fan της ελληνικής τηλεόρασης, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχεις κολλήσει με τον Άγιο Έρωτα. Ίσως να το σκέφτεσαι ακόμα – «να δω ένα επεισοδιάκι, να πάρω μια ιδέα» – και καταλήγεις βυθισμένος για ώρες στη δράση, στα πάθη, στα δραματικά ξεσπάσματα. Η σειρά πλέον εξελίσσεται σε φαινόμενο και έχει πάρει τη θέση της στους καναπέδες και τις κουβέντες μας με φίλους. Εδώ, λοιπόν, θα ακολουθήσουμε όλες τις ανατροπές, θα το ζήσουμε μαζί, με δόσεις σχολιασμού και μια φρεσκάδα που ζωντανεύει στο σαλόνι μας.
Αποφάσισα να βουτήξω κατευθείαν στα βαθιά – παίρνω το τελευταίο spoiler που «τρέλανε» το διαδίκτυο, αυτό με τον Γιάννο, την Πόπη και τη μικρή Ελευθερία. Τι γίνεται όταν δύο άνθρωποι αποφασίζουν να τα παίξουν όλα για όλα για ένα παιδί; Αυτό θα εξερευνήσουμε και πιστέψτε με, ούτε οι ίδιοι οι ήρωες δεν φαντάστηκαν τι θα τους συμβεί.
Ξεκινάμε από τη στιγμή που ο Γιάννος και η Πόπη σχεδιάζουν την τέλεια απόδραση. Ίσως, για τον ήρωα που αναζητά λυτρωμό ή για τη γυναίκα που αποζητά δικαιοσύνη, δεν υπάρχει κανένας δρόμος επιστροφής. Παίρνουν τη μικρή Ελευθερία –το αγγελούδι που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα–, και προχωρούν σε κάτι αδιανόητο: τη μεταμορφώνουν, της κουρεύουν τα μαλλιά μέχρι γουλί, προκειμένου να της αλλάξουν εντελώς την εικόνα. Δεν το σκέφτονται δεύτερη φορά. Εκείνοι ξέρουν πως μόνο έτσι το παιδί θα κρυφτεί από τα βλέμματα όλων, θα παραμείνει αθέατο από αυτούς που το αναζητούν και θα ανοίξει ο δρόμος για τη μεγάλη φυγή στο εξωτερικό.
Δεν μπορώ να μην σταθώ στη φόρτιση της σκηνής. Η απόφαση του κουρέματος δεν μένει απλά στη μεταμόρφωση της μικρής. Συγκλονίζει κάθε θεατή – ακόμα και όσοι στην αρχή ένιωθαν απόσταση από το δράμα, τώρα μπλέκονται συναισθηματικά. Τι νιώθει ένα παιδί όταν ξαφνικά το πρόσωπό του αλλάζει, όταν χάνει αυτή τη φυσική ασφάλεια που του δίνουν τα μαλλιά του; Είναι μια ερώτηση που βαραίνει. Για τον θεατή, η ένταση χτυπάει κόκκινο. Οι σκηνοθέτες ξέρουν καλά να στήνουν το μοτίβο, να δημιουργούν ρίγη. Η Πόπη και ο Γιάννος κρατούν στα χέρια τους κάτι πολύτιμο και ταυτόχρονα έτοιμο να σπάσει. Φυσικά, στο τηλεοπτικό τοπίο το βλέμμα πάει και στους ίδιους: θυσιάζουν την ηρεμία τους, τη συνείδησή τους, για να σώσουν τη μικρή. Σε κάθε τους βήμα, το ρίσκο γιγαντώνεται.
Στη φάση αυτή, μπαίνει με ορμή ο Κλεάνθης. Δεν έχεις παρά να αναρωτηθείς: είναι ήρωας ή αντιήρωας; Έρχεται γεμάτος αποκαλύψεις, και η πρώτη βόμβα πέφτει όταν μαθαίνει ότι ο Χάρης δεν είναι βιολογικός γιος του. Πόσο εύκολο είναι να κρατήσεις το μυαλό σου ψύχραιμο μπροστά σε τέτοια αλήθεια; Ο Κλεάνθης επιλέγει να εξαφανιστεί από τη Στέρνα, ωστόσο στην πραγματικότητα πηγαίνει προς τις τελευταίες του ελπίδες, αναζητώντας τον Γιάννο και την Πόπη, εκείνη τη στιγμή που θεωρούν πως τα έχουν όλα υπό έλεγχο. Δεν αργεί να τους βρει· και φέρνει τα πάνω-κάτω. Αντί να τους αφήσει να φύγουν με την Ελευθερία, τους φέρνει πίσω, αποφασισμένος να βάλει ένα τέλος στο σενάριο της διαφυγής. Δεν είναι τυχαίο που στους δρόμους της Στέρνας, κάθε βήμα των πρωταγωνιστών ακούγεται σαν αντίλαλος στα δικά μας σπίτια – οι επιλογές τους σπάνε τις προσδοκίες.
Τώρα, αν νομίζεις πως η αγωνία μένει εκεί, είσαι γελασμένος φίλε αναγνώστη. Ο Κλεάνθης προχωρά με δύο βήματα μπροστά: όχι μόνο σταματά τους φυγάδες από το να περάσουν τα σύνορα, αλλά και τους φέρνει πίσω για να τους παραδώσει στη χωροφυλακή. Κάπου εκεί, αρχίζει η κατάρρευση. Η Πόπη και ο Γιάννος βλέπουν το μέλλον να διαλύεται. Όλα μοιάζουν να χάνονται σε δευτερόλεπτα.
Όμως η ελπίδα κάνει την επανεμφάνισή της με έναν τρόπο που σχεδόν όλοι περιμέναμε αλλά κανείς δεν τολμούσε να ομολογήσει. Βλέπουμε τις ευχές να πιάνουν τόπο: η Χλόη κρατά και πάλι στην αγκαλιά της την κόρη της, Ελευθερία. Και εκεί που λες πως όλα βρίσκουν μια γλυκιά ισορροπία, εκεί ακριβώς το σενάριο σε τραβάει σε νέα παγίδα: τη στιγμή της αντάμωσης, ξεσπά τρομακτικός σεισμός στη Στέρνα – και τώρα το δράμα εκτοξεύεται.
Εδώ, αξίζει να σταθώ σε κάτι σημαντικό. Όταν μια σειρά σαν τον Άγιο Έρωτα παίζει στα άκρα –θάνατοι, συντρίμμια, τραγικές θυσίες– το κάνει για να θυμίσει ότι η πραγματική ζωή δεν συγχωρεί κανέναν. Το καστ ζει πραγματικά αυτή τη στιγμή, οι χαρακτήρες είναι τόσο αληθινοί, που τους βλέπεις μπροστά σου, να μάχονται με τις ανατροπές ενός σύμπαντος που δεν συγχωρεί αμαρτίες και λάθη. Ο πατήρ Νικόλαος μπαίνει ώριμος και ακέραιος στη σκηνή και οδηγείται στη θυσία σώζοντας τη Χλόη και την Ελευθερία κάτω από τα ερείπια. Δεν νομίζω να υπάρχει τηλεθεατής που να μη συγκινήθηκε από αυτή την πράξη αυτοθυσίας.
Ας αναλογιστούμε λίγο τη διαδρομή των ηρώων. Η Χλόη που ζει με διαλυμένη ελπίδα, η Πόπη και ο Γιάννος που κυνηγούν το άπιαστο, που σφίγγουν τα χέρια για να σώσουν τη μικρή από την τρέλα που τους κατατρέχει. Κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά το τέλος – όμως ο δρόμος προς το φως, προς τη λύτρωση, είναι στρωμένος με πόνο.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: τι σημαίνει να θυσιάζεις την εικόνα σου για να σώσεις κάτι πιο πολύτιμο; Η κουρεμένη Ελευθερία συμβολίζει ακριβώς αυτό: το παιδί που χάνει την αθωότητά του για μια ευκαιρία να μείνει ζωντανό δίπλα στη μητέρα του. Η ίδια η σκηνή διδάσκει το κοινό πως πολλές φορές η αγάπη απαιτεί θυσίες που δεν μπορείς να φανταστείς, τόσο από τη μικρή, όσο και από τους προστατευτικούς ενήλικες που διαλέγουν τον δύσκολο δρόμο.
Όμως, δεν μένει εκεί η σειρά. Ο Κλεάνθης, ως προσωποποίηση κάθε δυνάστη που προσπαθεί να διασώσει ό,τι μπορεί, οδηγείται σε επιλογές απελπισίας. Επιστρέφει με την οικογένεια στη Στέρνα, προσπαθώντας να ανακτήσει κάποιον έλεγχο μέσα στο χάος που ο ίδιος δημιούργησε ή ανέχτηκε.
